İflas İstememe (Bildirmeme) Suçu
İcra ve İflas Kanunu 179. Maddesine göre borca batıklık anonim ,limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketler ile kooperatifler için iflas sebebidir. İİK 179. Maddeye göre ‘’Sermaye şirketleri ile kooperatiflerin, aktiflerin muhtemel satış fiyatları üzerinden düzenlenen ara bilançoya göre borca batık olduğu idare ve temsil ile vazifelendirilmiş kimseler veya şirket ya da kooperatif tasfiye hâlinde ise tasfiye memurları veya bir alacaklı tarafından beyan ve mahkemece tespit edilirse, önceden takibe hacet kalmaksızın bunların iflâsına karar verilir. Türk Ticaret Kanununun 377 nci ve 634 üncü maddeleri ile 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 63 üncü maddesi hükmü saklıdır.’’ Denilmiştir. Şirket konkordato talebinde bulunmaz veya feragat ederse yahut konkordato istenmiş de şartları yoksa ,mahkeme şirketin borca batık olduğunu tespit ettiği takdirde iflas kararı verir.
Borca batık olduğu tespit edilen şirketin müdürü veya müdürler kurulu mahkemeye durumu bildirmek ve iflas talebinde bulunmak zorundadır. Aksi halde müdür veya müdürler kurulunun cezai sorumluluğu doğacaktır. Nitekim İcra ve İflas Kanunu 345/a madde hükmüne göre ‘’İdare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurları, 179 uncu maddeye göre şirketin mevcudunun borçlarını karşılamadığını bildirerek şirketin iflasını istemezlerse, alacaklılardan birinin şikâyeti üzerine, on günden üç aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır. ‘’ hükmüne yer verilmiştir. Burada cezalandırılan eylem, sayılan kişiler tarafından yasal koşullar oluştuğu halde iflasın istenmemesidir. Bu suç bakımından fail olabilecek kişiliklerde idare ve temsil ile yetkilendirilmiş olan kişiler veya tasfiye durumu söz konusu ise görevlendirilmiş tasfiye memurlarıdır. Suçun oluşması için alacaklıların fiilen zarara uğraması değil, sadece bildirimin zamanında yapılmasını veya kusurlu olarak geciktirilmesini yeterli görmüştür. Şirketin iflasını talep etme suçunun meydana gelmesi için, şirketin borçları ile aktiflerinden fazla olmalıdır. Eğer ara bilançoda şirketin borçlu durumda olduğu belirlenirse ,yöneticiler asliye ticaret mahkemesine başvurmak zorundadır. Asliye ticaret mahkemesine başvurmakla şirket yöneticileri cezai sorumluluktan kurtulur. Yargıtay kararlarına göre öncelikle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek, durumuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanarak, mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler ve banka kayıtları getirilip ,birlikte bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekmektedir. Şirketin iflasını istememe suçu kovuşturması şikayete tabi olan bir suçtur. Şirket alacaklılarından birinin şikayetçi olması şarttır. Şikayet hakkı fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde kullanılmalıdır. Görevli mahkeme ise ceza mahkemeleri değil icra mahkemeleridir.
